مبانی حسن‌نیت در قراردادها؛ مطالعۀ تطبیقی در حقوق ایران و آلمان

الف) منابع فارسی

کتا‌ب‌ها

1. قرآن کریم.
2. امامی، سیدحسن (1401). حقوق مدنی. جلد 1 تا 6. تهران: کتابفروشی اسلامیه.
3. انصاری، مرتضی (۱۴۲۰ق). کتاب المکاسب. جلد ۱ تا ۵. قم: مجمع الفکر الإسلامی.
4. جعفری لنگرودی، محمدجعفر (1400). مبسوط در ترمینولوژی حقوق. تهران: گنج دانش.
5. جعفری لنگرودی، محمدجعفر (1401). حقوق تعهدات. تهران: گنج دانش.
6. حائری شاه‌باغ، سیدعلی (1402). شرح قانون مدنی. جلد 1. تهران: کتابخانۀ گنج دانش.
7. حرّ عاملی، محمد‌بن حسن (۱۴۰۳ق). وسائل الشیعة إلی تحصیل مسائل الشریعة. تهران: انتشارات اسلامیه.
8. خویی، سیدابوالقاسم (۱۴۱۰ق). مبانی تکملة المنهاج. جلد 1 و 3. قم: مؤسسة احیاء آثار الامام الخوئی.
9. دیلمی، احمد (۱۳9۹). حسن نیت در مسؤولیت مدنی. تهران: میزان.
10. الشریف، محمدمهدی (1401). منطق حقوق. تهران: شرکت سهامی انتشار.
11. شهیدی، مهدی (1403). آثار قراردادها و تعهدات. تهران: مجمع علمی و فرهنگی مجد.
12. صفایی، سیدحسین (1404). دورۀ مقدماتی حقوق مدنی: تعهدات و قراردادها. جلد 2. تهران: میزان.
13. صفایی، سیدحسین و همکاران (۱402). حقوق بیع بین‌المللی با مطالعه‌ی تطبیقی. تهران: دانشگاه تهران.
14. عدل، مصطفی (1400). حقوق مدنی. تهران: خرسندی.
15. فاضل لنکرانی، محمد (۱۴۳۰ق). القواعد الفقهیة. قم: مرکز فقهی ائمه اطهار.
16. قاسم‌زاده، سیدمرتضی (۱۳۸۶). مبانی مسؤولیت مدنی. تهران: میزان.
17. قاسم‌زاده، سیدمرتضی (1402). اصول قراردادها و تعهدات. تهران: دادگستر.
18. کاتوزیان، ناصر (۱403). دوره‌ی مقدماتی حقوق مدنی: اعمال حقوقی. تهران: گنج دانش.
19. کاتوزیان، ناصر (1404). قواعد عمومی قراردادها. جلد 2. تهران: گنج دانش.
20. مکارم شیرازی، ناصر و همکاران (۱۳۶۶). تفسیر نمونه. جلد ۲۶. تهران: دارالکتب الاسلامیه.
21. موسوی بجنوردی، سید حسن (۱۴۱۹ق). القواعد الفقهیه. به تصحیح مهدی مهریزی و محمدحسین درایتی. جلد 2 و 4. قم: چاپ الهادی.
22. محقق کرکی، علی‌بن عبدالعالی (۱۴۰۸ق). جامع المقاصد فی شرح القواعد. جلد ۴. قم: مؤسسۀ آل البیت علیهم السلام.
23. منتخبی از آراء داوری مرکز داوری اتاق بازرگانی ایران (۲۰۰۴–۲۰۰۸). تهران: مؤسسۀ مطالعات حقوقی دکتر صفار.
24. هاشمی شاهرودی، سید محمود (۱۴۲۹ق). بیع مکاسب محرمه. قم: مؤسسۀ دائرة‌المعارف فقه اسلامی.
25. یزدانیان، علیرضا (1403). قواعد عمومی مسؤولیت مدنی. جلد اول. تهران: میزان.

مقالات

26. ابراهیمی، یحیی (1388). مطالعه تطبیقی مفهوم و آثار حسن‌نیت در انعقاد، تفسیر و اجرای قراردادها. حقوقی بین المللی، 26(41)، 61-.90.  Doi: 10.22066/cilamag.2009.17285
27. اصغری آقمشهدی، فخرالدین و ابوئی، حمیدرضا (1387). حسن نیت در انعقاد قرارداد در حقوق انگلیس و ایران. حقوق خصوصی، 5(12)، 29-50.

https://jolt.ut.ac.ir/article_22593.html

28. امینی، منصور و سیفی زینب، غلامعلی (۱۳۷۵). حسن نیت. کانون وکلا، 1(10)، 190-205.
29. انصاری، علی (1388). مفهوم و معنای حسن‌نیت در حقوق ایران و فرانسه. پژوهش‌های حقوق تطبیقی (مدرس علوم انسانی)، 13(4)، 19–46.               https://sid.ir/paper/94179/fa
30. باریکلو، علیرضا و خزایی، سیدعلی (1390). اصل حسن‌نیت و پیامدهای آن در دوره‌ پیش‌قراردادی؛ با مطالعه‌ی تطبیقی در حقوق انگلیس و فرانسه. حقوقی دادگستری، 75(76)،53-87.

Doi: 10.22106/jlj.2011.11069

31. بافهم، محمد؛ فهیمی، عزیزاله؛ و حسن‌زاده، مهدی (1403). معیار و ضابطۀ سوءاستفاده از حق در دادرسی مدنی ایران و فرانسه. مطالعات حقوق تطبیقی معاصر، 15(35)، 1-32.

Doi: 10.22034/law.2024.58101.3312

32. بولانژه، ژان و محمدزاده وادقانی، علیرضا (۱۳۷۶). اصول کلی حقوق و حقوق موضوعه. حقوق دانشگاه تهران، ۳۶ (0)، 73-100.

https://www.noormags.ir/view/en/articlepage/46563

33. حاجی نوری، غلامرضا (1395). بازگشت اعتدال به نظریه سوء استفاده از حق. مطالعات حقوق تطبیقی معاصر، 6(11)، 143-166.                          https://magiran.com/p1604751
34. روانان، علی (۱۳۸۶). بررسی تطبیقی دارنده‌ی چک با حسن نیت و بدون حسن نیت در قوانین دنیا. اندیشه‌های اسلامی، 1(1)، 1-20.                     https://ir/fa/article/188409
35. طالب احمدی، حبیب؛ احمدی، مسعود و براری چناری، یوسف (1402). بررسی مبنایی اصل حسن نیت در اجرای تعهدات قراردادی در بیع بین‌المللی کالا (CISG). تعالی حقوق، 9(8)، 159–

Doi: 10.22034/thdad.2023.528810.1776

36. عظیمی، اکبر (1404). مطالعه تطبیقی اصل حسن‌نیت در حقوق ایران و فرانسه بر پایه اصلاحات 2016.تمدن حقوقی، 8 (23)، 127–142.  Doi: 10.22034/lc.2025.505069.1589
37. کرمی کلمتی، فخرالدین و حسن گندمکار، رضا (1400). اصل حسن نیت و انصاف در تفسیر قراردادها در حقوق ایران و انگلستان. پژوهش‌های حقوق تطبیقی عدل و انصاف، 4(12)، 63–82.

Doi: 10.22034/aeclr.2021.281550.1051

38. کریمی، عباس و سلیمیان، اباالفضل (1400). تعهد حسن نیت در قراردادها در حقوق ایران و فرانسه. تمدن حقوقی، 4(8)، 234-248.
39. موسوی بجنوردی، سیدحسن (۱۳۷۵). قاعده‌ی اقدام. دیدگاه‌های حقوقی، 1(2)، 24- 42.

https://ensani.ir/fa/article/8109

پایاننامه

40. کاویانی، کوروش، اصل عدم قابلیت استناد به ایرادات در مقابل دارنده‌ی با حسن نیت سند تجارتی. رساله‌ی دکتری دانشگاه تهران. 1377.

ب) منابع انگلیسی

Books

41. Bachmann, G. (2019). BGB-Commentary. Otto Schmidt Verlag.
42. Cannawurf, S., & Schwepcke, A. (2013). Rückversicherungsrecht. Nomos Verlag.
43. Grüneberg, C. (2020). Palandt, BGB-Commentary. C.H. Beck.
44. Merkin, R. (2007). Insurance Law – an Introduction. Routledge-Cavendish.
45. Schubert, C. (2019). BGB-Commentary. Otto Schmidt Verlag.
46. Schwepcke, A. (2017). VVG-Commentary, Vol. 3. C.H. Beck.
47. Wandt, M. (2016). Versicherungsrecht. Mohr Siebeck.
48. Wandt, M., & Rixecker, R. (2018). Pre-contractual Duties under the German Insurance Law. Hart Publishing.

Articles

49. Fischer, R. (1965). Zur Bedeutung von Treu und Glauben im Versicherungsvertrag. Versicherungsrecht (VersR), 197–199.
50. Wandt, M. (2017). Transparency of Insurance Contract Terms. Liber Amicorum in Honour of Ioannis K. Rokas, 408–426.
51. Wandt, M. (2018). Zur Transparenz Vorvertraglicher Anzeigepflichten im Versicherungsvertragsrecht. Versicherungsrecht (VersR), 321–326.
52. Wandt, M., & Bork, K. (2018). Pre-contractual Duties under the German Insurance Law. Duties in Insurance Law, 261–273.

Judicial decisions

53. Former German Supreme Court (RG). RGZ 76, 239 et seqq. Decision on good morals and §138 BGB.
54. German Supreme Court (BGH). Decisions on the Principle of Good Faith (§242 BGB) and Related Duties in Contract Law, Neue Juristische Wochenschrift (NJW): 1951, 119; 1975, 827; 1978, 260; 1983, 998; 1986, 177; 2009, 1343; 2010, 3714; 2012, 2184; 2014, 1230; BGHZ 85, 39 (48); BGHZ 93, 29 (39 et seqq.).

Higher Regional Court (OLG) Saarbrücken. (1996). Decision on the Duty of Disclosure in Reinsurance, Versicherungsrecht (VersR),