1
کارشناس ارشد حقوق جزا و جرم شناسی دانشگاه تبریز -ایران
2
دانشیار دانشگاه تبریز - ایران
10.22034/law.2026.68739.3524
چکیده
جرم به مثابه رفتار مخل نظم عمومی بنا بر قاعده، به دلیل غلبه حیثیت عمومی آن بر حیثت خصوصی اش، غیر قابل گذشت محسوب می گردد، مگر اینکه قانون به خلاف آن تصریح کرده باشد. کلاهبرداری (و جرایم ذیل آن) و سرقت های تعزیری نیز مطابق آن قاعده و رویه قضایی در زمره جرایم غیرقابل گذشت بودند که با تصویب دو قانون در سالهای 1399 و 1403 ابتدا بر اساس ارزش مال عاید از جرم بطور نسبی به قلمرو جرایم قابل گذشت افزوده شدند، اما بعدا دوباره به عداد جرایم غیر قابل گذشت بازگشتند. صرفنظر از علل این بسط و قبض شتابزده قانونی در سیاهه جرایم قابل گذشت، آثار قانونی آن، آنگاه که جرم در زمان حاکمیت قانون سابق واقع و در زمان حاکمیت قانون لاحق رسیدگی می شود، از جهاتی همانند میزان مجازات، چگونگی تعقیب کیفری، شمول مرور زمان و مشکلات و ابهاماتی که در مقام عمل قضایی ایجاد می کند، نیازمند بررسی است. آثار قانون جدید، یا تشدید مجازات است و یا ایجاد شرایط سخت تر از گذشته به حال مرتکب فلذا به نظر می رسد، باید مطابق صدر ماده 10 ق.م.ا (1392) عمل گردد. این مقاله می کوشد، موضوع قانون جدید، آثار قانونی و قلمرو زمانی اجرای این قانون را نسبت به جرایم سابق بر وضع آن به اجمال مورد بررسی قرار دهد.
سلامت باویلی, افسانه و فخر, حسین . (1404). بحثی در قلمرو زمانی اجرای ماده 104 (اصلاحی1403) قانون مجازات اسلامی. مطالعات حقوق تطبیقی معاصر, (), -. doi: 10.22034/law.2026.68739.3524
MLA
سلامت باویلی, افسانه , و فخر, حسین . "بحثی در قلمرو زمانی اجرای ماده 104 (اصلاحی1403) قانون مجازات اسلامی", مطالعات حقوق تطبیقی معاصر, , , 1404, -. doi: 10.22034/law.2026.68739.3524
HARVARD
سلامت باویلی, افسانه, فخر, حسین. (1404). 'بحثی در قلمرو زمانی اجرای ماده 104 (اصلاحی1403) قانون مجازات اسلامی', مطالعات حقوق تطبیقی معاصر, (), pp. -. doi: 10.22034/law.2026.68739.3524
CHICAGO
افسانه سلامت باویلی و حسین فخر, "بحثی در قلمرو زمانی اجرای ماده 104 (اصلاحی1403) قانون مجازات اسلامی," مطالعات حقوق تطبیقی معاصر, (1404): -, doi: 10.22034/law.2026.68739.3524
VANCOUVER
سلامت باویلی, افسانه, فخر, حسین. بحثی در قلمرو زمانی اجرای ماده 104 (اصلاحی1403) قانون مجازات اسلامی. مطالعات حقوق تطبیقی معاصر, 1404; (): -. doi: 10.22034/law.2026.68739.3524
)