A Reflection on the Concept of the Right to Represent, with the Approach of Promotion of Theoretical Foundations, the Right to be Elected Members of the Assembly of Leadership Experts, in the Context of General Election Policies

Document Type : Research Paper

Authors

1 Associate Professor, Department of Law, University of Tabriz, Iran

2 Associate Professor, Department of Law,, University of Tabriz, Iran

3 Ph.D. Candidate in Public Law, Islamic Azad University, Tabriz Branch,

10.22034/law.2026.65120.3453

Abstract

The right to representation is a part of the individual right to vote and the most important fundamental right of the nation in managing affairs and exercising sovereignty. Its constitution has recognized the right of public participation in determining destiny and the right to choose people to represent the Assembly of Leadership Experts. Any eligible citizen can be a candidate for election. The most important task of the Assembly of Experts is to identify, determine, and introduce the leadership position. In implementing the principle of the rule of law, it has the authority to determine the conditions of election candidates. But these conditions cannot contradict the Constitution and the International Covenant on Civil and Political Rights. No one can be deprived of the right to be elected without a legal document and a valid reason. However, determining the quality conditions and verifying the qualifications of the candidates with a proof method leads to a different evaluation of the legal conditions and ambiguity in the citizens' right to choose. Limiting the rights of candidates in the main constitution is undeniable. Still, the question is what are the criteria for limiting the right to be elected and the way to promote worthy selection in the electoral system? This research was carried out based on legal capacity and investigated the problem descriptively. The findings show that the criteria for determining the conditions and qualifications of candidacy, along with the supremacy of the nation's rights and general election policies, are possible. The proposals presented regarding determining precise and conventional indicators of candidacy conditions, examining the qualifications and objections of candidates with the principles of legal proceedings, and the public accountability of the supervisory body can lead to the removal of ambiguity and the expansion of the rights of candidates and the development of public participation in elections.

Keywords

Main Subjects

References

  1. الف) منابع فارسی

    کتاب‌ها

    1. جعفری ندوشن، علی‌اکبر (1385). بررسی تطبیقی کار ویژه شورای نگهبان. تهران: مرکز اسناد انقلاب اسلامی.
    2. خسروی، حسن (1400). حقوق انتخابات دموکراتیک. تهران: مجد.
    3. دارابی، علی (1388). رفتار انتخاباتی در ایران. تهران: سروش.
    4. صانعی، پرویز (1372). حقوق جزای عمومی. ج 2، تهران: گنج دانش.
    5. ضیائی بیگدلی، محمدرضا (1389). اسلام و حقوق بین‌الملل. تهران: گنج دانش.
    6. عباسی، بیژن (1390). حقوق بشر و آزادی‌های بنیادین. تهران: دادگستر.
    7. قاضی شریعت‌پناه، ابوالفضل (1395). حقوق اساسی و نهادهای سیاسی. تهران: میزان.
    8. گودوین گیل، گای اس (1379). انتخابات آزاد و منصفانه در حقوق و رویۀ بین‌المللی. ترجمۀ قاسم زمانی و جمال سیفی. تهران: دانش.
    9. محقق داماد، مصطفی (1375). قواعد فقه بخش مدنی. تهران: مرکز علوم اسلامی.
    10. موسوی خمینی، روح‌الله (1394). انتخابات در اندیشه امام خمینی. تهران: مؤسسۀ تنظیم و نشر آثار امام خمینی (ره).
    11. موسوی خمینی، روح‌الله (1392). ولایت فقیه. تهران: مؤسسۀ تنظیم و نشر آثار امام خمینی (ره).
    12. موسوی خمینی، روح‌الله (1367). ترجمۀ تحریر الوسیله. ج 1، قم: دارالعلم.
    13. هاشمی، محمد (1387). حقوق اساسی جمهوری اسلامی ایران. ج 1، تهران: میزان.
    14. هاشمی، محمد (1389). حقوق اساسی جمهوری اسلامی ایران. ج 2، تهران: میزان.

     

    مقالات

    1. آملی لاریجانی، صادق (1382). شورای نگهبان از منظر فلسفه سیاسی. بازتاب اندیشه، مرکز پژوهش‌های اسلامی صدا و سیما، (44)، 85-86.
    2. باقری خوزانی، محمدحسن؛ عطریان، فرامرز و مسعود، غلامحسین (1400). حدود صلاحیت مجلس شورای اسلامی در تفصیل و تبیین شرایط رئیس جمهور با تأکید بر سیاستهای کلی انتخابات. دانش حقوق عمومی، 10 (33)، 57-82.                 Doi: 10.22034/Qjplk.2021.229
    3. پروین، خیرالله و نورایی، مهدی (1395). تحلیل نظریه حقّ الناس در خصوص حقّ رأی و بررسی صلاحیت‌ها. حکومت اسلامی، 21 (4)، 111-132.
    4. ترمان، علی‌اکبر (1391). جایگاه و نقش سند چشم‌انداز در قانون اساسی. مجموعه مقالات همایش ملی نقش مدیریت راهبردی در تحقق سند چشم‌انداز بیست‌ساله، ج 4، 23-47.
    5. تقی‌زاده، جواد (1385). شرائط خاص انتخاب‌پذیری در انتخابات سیاسی. حقوق اساسی، 4 (6و7)، 57-80.
    6. تقی‌زاده، جواد (1388). انتخاب‌ناپذیری در حقوق انتخابات مجلس شورای اسلامی و شوراهای اسلامی محلی با نگاهی به حقوق فرانسه. پژوهش‌های حقوق تطبیقی، 13 (4)، 70 -97.
    7. جاوید، محمدجواد و نامی، محسن (1390). جایگاه فرامین مقام رهبری در حقوق اساسی جمهوری اسلامی ایران.حقوق اسلامی، 12 (2)، 5-28.           Doi: 10.30497/LAW.2012.1019
    8. جنتی، احمد (1377). شورای نگهبان و احراز صلاحیت کاندیداهای خبرگان، گفت و گو. حکومت اسلامی، 3 (8)، 138-152.
    9. حبیب‌زاده، توکل و اصل‌زعیم، امیرحسین (1393). تأملی در باب شرط رجل مذهبی سیاسی در خصوص رئیس‌جمهور. دانش حقوق عمومی، 3 (8)، 23-43.
    10. خسروی، حسن و حسینی صدرآبادی، ایرج (1396). نظارت کارآمد بر انتخابات. حقوق اداری، 5 (13)، 83-109.
    11. دبیرنیا، علیرضا و دست‌پیمان، صائب (1400). شناسایی حق تعیین سرنوشت در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران در پرتوی نظریه قدرت مؤسس. پژوهش حقوق عمومی، 22 (70)، 96-127.                                                   Doi: 10.22054/qjpl.2020.44912.2197
    12. رضائی‌زاده، محمدجواد و داوری، محسن (1395). مبانی و اصول تشخیص صلاحیت نمایندگی مجلس شورای اسلامی. دانش حقوق عمومی، 5 (14)، 117-142.
    13. زیباکلام، صادق و مقتدایی، مرتضی (1393). احزاب سیاسی و نقش آن در توسعۀ سیاسی ایران: مطالعه موردی انتخابات. علوم سیاسی، 10 (29)، 7-28.
    14. سایبانی، علیرضا و جهانی میجانی، وحید (1395). بررسی جایگاه مجلس خبرگان رهبری در قانون اساسی. پژوهش ملل، 2 (15)، 65-76.
    15. طحان نظیف، هادی و قلیچ‌پور، سجاد (1400). آسیب‌شناسی تعیین شرایط داوطلبان نمایندگی مجلس در پرتو قانون اساسی و سیاست‌های کلی انتخابات. دانش حقوق عمومی، 10 (31)، 19-42.                                                            Doi: 10.22034/QJPLK.2021.215
    16. عالی‌پور، حسین (1394). نظام حقوقی انتخابات و حق انتخاب در جمهوری اسلامی ایران. مطالعات راهبردی، 18 (69)، 63-88.      Doi: 20.1001.1.17350727.1394.18.69.3.9
    17. عباسی لاهیجی، بیژن؛ باقری خوزانی، محمدحسن و فراهانی، محمدصادق (1402). تأملی بر شاخصه‌های تضمین شفافیت مربوط به نامزدها، مجری و ناظر انتخابات مجلس شورای اسلامی؛ با تأکید بر سیاست‌های کلی انتخابات. پژوهش‌نامۀ حقوق اسلامی، 24 (1)، 29–

    10.30497/law.2023.243778.3324 Doi:

    1. عنابی، علیرضا و خلیلی شجاعی، فریور (1390). محدودیت‌های انتخاباتی انتخاب‌کنندگان و انتخاب‌شوندگان. کانون وکلای دادگستری، 7 (21و22)، 64-76.
    2. فلاح‌زاده، علی و عزیزی، حسین (1392). تأملی بر حقّ رای در پرتوی حقوق اسلامی. حکومت اسلامی، 18 (4)، 121-144.
    3. قاری سید فاطمی، محمد (1382). حق تعیین سرنوشت و مسالۀ نظارت بر انتخابات: نظارت تضمینی در مقابل نظارت تحدیدی. مدرس، علوم انسانی، 17 (4)، 123-140.
    4. گل‌محمدی، احمد و عبادپور، نصیر (1400). صلاحیت و انتخابات؛ دشواری‌های نهادینه ‌شدن «کسب قدرت سیاسی» در جمهوری اسلامی ایران. دولت‌پژوهی، 7 (26)، 91-118.

    Doi: 10.22054/tssq.2021.42057.698

    1. مرتضایی، سید احمد (1389). پاسخ به شبهات (نظارت استصوابی) با رویکرد فقهی. حکومت اسلامی، 15 (1)، 135-160.
    2. مؤمن، محمد (1377). شورای نگهبان و احراز صلاحیت کاندیداهای خبرگان، گفت‌وگو. حکومت اسلامی، 3 (8)، 138-152.
    3. نیکونهاد، حامد و عساکره، زینب (1398). گستره و اقتضائات نظارت استصوابی بر انتخابات در نظرات شورای نگهبان؛ با تأکید بر انتخابات مجلس شورای اسلامی. دانش حقوق عمومی، 8 (26)، 1-24.                         Doi: 22034/qjplk.2020.182
    4. ولایی، علی و نوبهار، رحیم (1402). جایگاه اصل صحت در ارزیابی صلاحیت داوطلبان انتخابات در نظام جمهوری اسلامی ایران. مطالعات حقوق تطبیقی معاصر، 14 (30)، 275-305.

    Doi:10.22034/law.2022.49902.3067

    1. هاشمی، محمد و عدالت‌جو، اعظم (1390). مطالعۀ تطبیقی نظارت بر انتخابات پارلمان در ایران و انگلستان. تحقیقات حقوقی آزاد، 4 (11)، 199-243.
    2. یاوری، اسداله (1396). بررسی صلاحیت نامزدهای انتخابات توسط شورای نگهبان: تأملی دیگر. تحقیقات حقوقی، 20 (80)، 213-237.           Doi: 10.22034/jlr.2018.111274.1050

    ب) منابع انگلیسی

    • Brenkert, Gorge. G. (1991). Political Freedom. London and New York, Routledge Press.
    • International Institute for Democracy and Electoral Assistance International Electoral Standards Guidelines for Reviewing the Legal Framework, The OSCE Publication, 2001, IDEA. www.idea.int/publications/pub_electoral_main.html.
    • Masclet, Jean Claude (1992). Le Droit Des Elections Politiques, Paris, puff.
Jurisprudence and Islamic Law
Volume 16, Issue 40
October 2025
Pages 211-245

Files

Share

How to cite

Statistics