Study Compensation for Environmental Damage in the Legal Systems of Iran and Turkey

Document Type : Research Paper

Author

Assistant Professor, Law Department, Payam Noor University, Tehran, Iran

10.22034/law.2025.65868.3459

Abstract

One of the fundamental rights of individuals is the right to use a healthy environment as an inseparable part of the necessities of human life. However, the destruction and destruction of the environment by natural and legal persons, as well as natural disasters, has made the full use of this right difficult. In the present era, environmental protection has become a global challenge to the extent that the United Nations has listed environmental security as one of the seven factors of human security. Therefore, determining the indicators of environmental damage has become an important matter in the legal system of each country; therefore, in the legal systems of Iran and Turkey, the issue of compensation for environmental damage is foreseen in general and specific laws. Despite similarities in both legal systems, including in the method of compensation for damage, they also differ in many ways. In the Iranian legal system, the basis for compensation for damage is the theory of fault based on general laws, while in Turkey, the theory of no fault is explicitly foreseen in the environmental law of this country. In addition, there is more attention to the green economy as a suitable solution for sustainable development in Turkey. Citizens and non-governmental organizations also play a more active role as environmental advocates in Turkey. In this article, an attempt has been made to examine the principles of civil liability and its compensation methods in both systems, using an analytical and descriptive method, while expressing generalities such as reviewing legislative policies.

Keywords

References

  1. الف) منابع فارسی

    - کتاب‌ها

    1. مشهدی، علی (1398). حقوق اساسی محیط‌زیست: مطالعۀ تطبیقی. تهران: مؤسسۀ مطالعات و پژوهش‌های حقوقی شهر دانش.

    - مقالات

    1. اسدی، روح‌الله و حسن‌نیا بدرآباد، هدیه (1400). تحلیل چالش‌های مردم‌نهاد (سمن‌ها) زیست‌محیطی در ایران با نظریۀ جامعه منشوری ریگز. پژوهش‌های جغرافیای سیاسی، 6(2)، 1-21.
    2. اسکندری، محبوبه؛ رسولی، عصمت و فلاح، وحید (1401). طراحی الگوی برنامه درسی یادگیری خدمات‌رسانی با تأکید بر اقتصاد سبز (مطالعه موردی: دانش آموزان دوره اول متوسطه). آموزش محیط‌ زیست و توسعۀ پایدار، 12(2)، 119-136.
    3. اسماعیلی لکی، سیاوش و صبوحی لکی، بهروز (1395). بررسی تأثیر احساس مسئولیت اجتماعی، ارزش‌ها و دانش زیست‌محیطی مصرف‌کنندگان با میانجی‌گری ادراک از تبلیغات زیست‌محیطی و محصول سازگار با محیط‌ زیست برقصد خرید محصولات سازگار با محیط‌ زیست. چهارمین کنفرانس بین‌المللی پژوهش‌های نوین در مدیریت، اقتصاد و حسابداری، برلین-آلمان، 1-16.
    4. بادینی، حسن؛ شعبانی کندسری، هادی و رادپرور، سجاد (1391). مسئولیت محض؛ مبانی و مصادیق. مطالعات حقوق تطبیقی، 3(1)، 19-36.
    5. جعفری مجد، محمد؛ خوئینی، غفور و مهدوی کنده، حسین (1396). روش‌های جبران خسارات زیست‌محیطی بر مبنای اصول اخلاقی محیط‌ زیست: در نظام حقوقی ایران. پژوهش‌های اخلاقی، 7(1)، 67-88.
    6. حاجی‌بیگی، سحر؛ عالی‌پور، حسین و پاکزاد، بتول (1402). عناصر مجرمانۀ شناور؛ امکان‌سنجی تحقق عناصر جرائم زیست‌محیطی». مطالعات فقه و حقوق اسلامی، 15(30)،121-146.
    7. رمضانی قوام‌آبادی، محمدحسین (1393). اقتصاد سبز: گامی به‌سوی تحقق توسعۀ پایدار در حقوق بین‌الملل محیط‌ زیست. دانشنامۀ حقوق اقتصادی، 21(6)، 114-141.
    8. زاهدیان تجنکی، محمدحسین؛ شامبیاتی، هوشنگ و نجفی توانا، علی (1402). شاخص‌های سیاست‌گذاری کیفری جرائم زیست‌محیطی با تأملی در زیست‌بوم استان مازندران. تعالی حقوق، 14(3)، 167-200.
    9. سودمندی، عبدالمجید (1398). بهبود ضوابط کیفری و نوآوری‌های قانون هوای پاک در مقایسه با قانون نحوه جلوگیری از آلودگی هوا. پژوهش حقوق کیفری، 7(27)، 9-41.
    10. شاهرخی، سید نورالله و رحیمی، حبیب‌الله (1402). بررسی انطباق اصل جبران همۀ خسارات با مبانی کثرت‌گرا در حوزه فلسفۀ مسئولیت مدنی. مطالعات حقوق تطبیقی معاصر، 30(14)، 179-213.
    11. شریفی، محسن (1402). نقدی بر رویکرد قانون‌گذار ایران در قبال بزه‌کاری سبز. مطالعات حقوقی، 15(1)، 66-92.
    12. فلاح‌نژاد، فاطمه و موسوی مبارکه، محبوبه (1402). بررسی جبران خسارت زیست‌محیطی در نظام حقوقی ایران و چین. مطالعات حقوق تطبیقی، 14(2)، 937-964.
    13. قلی‌پور، غلامرضا و مهرا، نسرین (1399). جنایت اکو ساید؛ گذشته، حال و آینده. پژوهش حقوق کیفری، 8(30)، 44- 81.
    14. کاتوزیان، ناصر و انصاری، مهدی (1387). مسئولیت ناشی از خسارت‌های زیست‌محیطی. مطالعات حقوق خصوصی، 38(2)، 285-313.
    15.  
Jurisprudence and Islamic Law
Volume 16, Issue 39
September 2025
Pages 125-157

Files

Share

How to cite

Statistics