دانشگاه تبریز مطالعات حقوق تطبیقی معاصر 28210891 6 11 2015 10 23 An Analysis of Civil Procedures Game Theory with Emphasis on Cooperative Procedures Game واکاوی نظریه بازی های دادرسی مدنی با تاکید بر بازی دادرسی همکارانه 167 193 5410 FA بهنام حبیبی استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج شهرام حبیبی کارشناسی ارشد رشته حقوق اقتصادی علامه طباطبایی Journal Article 2016 10 30 Game theory is a branch of applied mathematics in which practical<br />solution in strategies of each reactor has direct impact on other reactors<br />decisions. Therefore, there is an interior dependence between reactors<br />that have an influence on the result of the game. Game theory is actually<br />meant to analyze players profit based on the game theory. The civil<br />procedures game theory is to analyze the civil gamers' behavior.<br />However, interchangeable factors such as either party's expectations<br />from judicial system, their incomplete information, incompetent trial<br />regularity as long as illogical motivations can misdirect the procedures<br />of "choice of strategy" and lead to unwanted and unpleasant trial results.<br />Civil games can be cooperative and uncooperative. In an uncooperative<br />civil game theory each reactor's choice of strategy will be conservative<br />which leads the result to be no predictable or "win-lose". On the<br />contrary, through a cooperative civil game theory each gamer is aware of<br />other gamer's procedures. Their information will be partly shared, so the<br />results wil be predictable and "win-win." This article , focuses on the<br />concept and the basis of the game theory and the effective factors on the<br />game and types of civil procedure games along with a focus on<br />cooperative game procedure. نظریه‌بازی‌ها شاخه‌ای از ریاضیات کاربردی هستند که در آن راهبرد و استراتژی هر بازیگر در تصمیم و رفتار بازیگر دیگر اثرگذار است. بنابراین نوعی وابستگی درونی بین منافع بازیگران (کنش‌گران) وجود دارد که انتخاب نوع بازی را نیز متأثر می‌کند. درواقع، نظریه‌بازی‌ها به دنبال تحلیل تعارض منافع بازیگران بر مبنای شیوۀ بازیِ انتخاب‌شده است. نظریه‌بازی دادرسی مدنی به دنبال واکاوی رفتار بازیگران دادرسی، به‌ویژه متداعیین، با هدف تحلیل رفتار دادرسی و دستیابی به انتخاب بهترین شیوۀ حل اختلاف است. اما متغیرهایی مانند انتظارات طرفین دعوا از سیستم قضایی، اطلاعات ناقص آنها، قواعد دادرسی ناکارآمد و انگیزه‌های غیرمنطقی، ممکن است اثر سوء بر «انتخاب استراتژی» داشته باشد و درنهایت نتیجۀ مطلوب از دادرسی به‌دست نمی‌آید.  بازی دادرسی مدنی امکان دارد همکارانه (تعاونی) یا ناهمکارانه (غیرتعاونی) باشد. در بازی دادرسی مدنی ناهمکارانه، استراتژی هر بازیگر محافظه‌کارانه، و نتیجۀ بازی هم پیش‌بینی نشدنی و حذفی (برد- باخت) است. برعکس، در بازی دادرسی مدنی همکارانه، هر بازیگر از بازی بازیگر دیگر آگاهی دارد. اطلاعات بازیگران تا اندازه‌ای به اشتراک گذاشته می‌شود و نتیجۀ بازی را هم می‌توان پیش‌بینی کرد و غیر جمع صفری (برد– برد) است. در این نوشتار، ابتدا به مفهوم و ارکان نظریه‌بازی‌ها، و سپس به عناصر مؤثر بر انتخاب نوع بازی و انواع بازی دادرسی مدنی با تأکید بر بازی دادرسی مدنی همکارانه پرداخته خواهد شد. https://law.tabrizu.ac.ir/article_5410_21190605c0a7ac99afdb8fd2a1a8b07f.pdf